توی روزهایی که درگیر جنگ بودیم و حتی بعد از جنگ ،موضوع قابل تاملی ،در جامعه اتفاق افتاد .
توی روزهایی که درگیر جنگ بودیم و حتی بعد از جنگ ،موضوع قابل تاملی ،در جامعه اتفاق افتاد .
میزان تقاضا برای انجام خدمات مربوط به زیبایی به میزان چشمگیری افزایش پیدا کرد بطوری که به گفته صاحبان این مشاغل ، حتی در هنگام موشک باران با وجود ترس و وحشت زیاد ، مشغول بکار بودیم و از نظر میزان مشتری ، شلوغی شب عید برای ما تداعی می شد.
بهانه های اغلب افراد به این صورت بود : “ترس و اضطراب مربوط به جنگه ، زمان بگذره از بین میره ، نیازی به روانشناس نیست ، الان جنگه باید پس انداز کنیم و پولمون رو خرج نکنیم ، یا حتی اگه قراره بمیریم زیبا بمیریم .“
مورد بعدی این بود که افراد مشکلات و آسیبهای روانی همراهشون رو در محیطی مثل سالن زیبایی به اشتراک میذاشتن و به طور موقت از میزان هیجانات منفی شون کاسته می شد ، اما هیچگاه درمان نمیشد .
حال سوال اینجاست که چه عاملی باعث میشه ، افراد به جای مراجعه به روانشناس به سمت کاشت ناخن و مژه (حتی در زمان جنگ) گرایش داشته باشند ؟
بعد از تحقیقات و پرسش و پاسخ های بسیار نتایج زیر حاصل شد :۱ـ افراد در برابر مشکلات عمیق دنبال راه حل های فوری هستند ، به طور مثال جلسه ی رفع اضطراب ممکنه یک یا چهار جلسه طول بکشه ، اما انجام دادن یک کار زیبایی میتونه سطح اضطراب رو موقتا پایین بیاره . البته تاکید میکنم موقتا ، چون بعد از اتمام جنگ ممکنه با هر صدای بلند و مهیبی باز ذهن ، خاطرات جنگ رو یادآوری کنه با همون میزان ترس و وحشت .
۲ـ داشتن حس کنترل برای اغلب مردم خوشایند و آرامش بخش هست . مسلّما کسی برای دوران جنگ ، کنترل از دست رفته و گاهی فرو پاشی روانی امادگی نداشته ، اما در مورد خدمات زیبایی ، این طور نیست ، ناخن ، مو و مژه در کنترل افراد هستند .
۳-طرز فکر اکثر افراد بر این بنیاد است که چون ظاهر آسیب دیده ، نمایان و قابل دیدن است به سرعت باید ترمیم و بازسازی شود ، اما روان آسیب دیده هیچگاه دیده نمی شود و کمتر برای بازسازی آن تلاش میشود .
۴ـ به دلیل ناارزنده سازی بروز احساسات و وجود برچسبهای منفی ، افراد آنها را سرکوب میکنند ، به طور مثال بروز احساساتی مانند ترس ، غم ، وحشت ، با برچسبهایی نظیر “ترسو بودن” یا “تو مادری نباید فریاد بزنی بچه هم از تو یاد میگیره” ، احساسات خود را سرکوب میکنیم.و در پایان موضوع قابل تامل ، الویت بندی افراد که با توجه به مقاله ی ارائه شده ، در صد بالایی از افراد لذت آنی را ترجیح داده و از طرفی جای خالی علم روانشناسی در بسیاری از موسسات و سازمانهای و نهادها و مدارس ،به شدت حس می شود
این مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست استاین مقاله تست است
